Hoe kies je een MBA?

Het aanbod MBA’s is zeer ruim: in Europa alleen al vind je er meer dan 750. En heel wat studenten willen er nog altijd liever één halen in de VS omdat die nog meer waarde zouden hebben. Je zal dus moeten puzzelen om het juiste dekseltje voor je potje te vinden. We geven je alvast een aantal criteria mee die je in overweging moet nemen.

Hoe kies je een MBA?

Na je studies en liefst als je al enkele jaren werkervaring hebt nog bijkomende inspanningen doen om een MBA te halen, vergt heel wat offers van jezelf. Een MBA-opleiding is immers niet alleen duur, je zal er ook veel tijd in moeten steken, die je wellicht liever anders zou invullen. Ga dus in de eerste plaats voor jezelf na of de offers het je allemaal waard zijn. Ook de toelatingseisen zijn over het algemeen behoorlijk streng. Voor de meeste MBA-opleidingen dien je over een hoge GMAT-score (Graduate Management Admission Test) te beschikken. Vaak ook ben je verplicht een TOEFL-toets af te leggen waarmee je kennis van de Engelse taal wordt getest.

 

Bepaal eerst wat je wil

Om een goede keuze te maken, moet je in de eerste plaats duidelijk afbakenen wat je zelf wil. Is dat duidelijk, dan kan je de mogelijkheden tegen elkaar afwegen en een aantal opties elimineren. Kijk niet in de eerste plaats naar de naam van de faculteit. Het kan bijzonder goed staan op je CV dat je een MBA hebt gevolgd aan Insead of op Nijenrod, maar als de programma’s daar niet precies zijn afgestemd op wat je echt wil, kan je beter zoeken naar een school die een programma aanbiedt dat echt bij je past.
Ook de onderwijsstijl van de school kan je beter vooraf onderzoeken. Een gesprek met een professor van de school of met een student die er al een MBA heeft gevolgd zal veel verduidelijken. De ene MBA is bijvoorbeeld meer theoretisch, de andere meer praktijkgericht. Ga verder vooral goed na of de school de afgestudeerde MBA-studenten nog begeleidt in hun zoektocht naar een baan en of de studenten wel degelijk terechtgekomen zijn in de job die ze ambieerden.

 

Duur: 1 à 2 jaar

De meeste MBA’s duren twee jaar, al kan je ook versnelde programma’s van slechts één jaar volgen of zogenaamde zomer MBA’s die de lessen bundelen tijdens twee of drie opeenvolgende zomers. Je kan bovendien vaak kiezen uit ofwel een voltijds programma ofwel een deeltijds programma met avondlessen of bijvoorbeeld ook zomercursussen. Reken voor een fulltime MBA op 40 studie-uren per week, voor een deeltijdse MBA op 15 à 20 studie-uren per week. De kostprijs is geen lachertje: je bent al vlug 20.000 euro aan inschrijvingsgeld kwijt. Dat is nog niet eens zonder de andere kosten gerekend. En bij een inschrijving voor een voltijdse MBA aan een Amerikaanse universiteit zal je zeker 60.000 tot 80.000 dollar moeten betalen. Daar staat tegenover dat de instellingen ook wel zelf beseffen dat ze duur zijn en daarom een beurs aanbieden.

 

De beste business schools

Om door de bomen het bos te blijven zien, kan je een kijkje nemen op de jaarlijks gepubliceerde rangschikkingen van de scholen die MBA’s aanbieden. Hou echter voor ogen dat de hoogstgeplaatste scholen de striktste criteria hanteren en vaak ook de duurste zijn.
Op de MBA-ranking van 2013 die werd gepubliceerd door de Financial Times werden de eerste drie plaatsen respectievelijk ingenomen door Harvard Business School, Stanford Graduate School of Business en de University of Pennsylvania: Wharton.

 

Wat heb je eraan?

Je mag ervan uitgaan dat je met je MBA op zak flink wat extra troeven hebt op de arbeidsmarkt. Dankzij een MBA krijg je immers zowel een theoretische als praktische kijk op de bedrijfswereld en deze tools zijn meteen toepasbaar in zowat elke organisatie. Je krijgt ook een ruimere kijk op organisatorische problemen. Bovendien vergroot je aanzienlijk je kansen op een job die je echt wil, zeker als de instelling waarbij je je MBA volgt ook een begeleidingsprogramma heeft dat je in contact brengt met potentiële werkgevers. En last but not least: je mag er met een MBA ook op rekenen dat je een stuk meer zal verdienen dan zonder. 

Dinsdag 26 Maart 2013 om 8:35

Geert Degrande