Atypische loopbanen (3): Maxime - “Je leeft maar één keer”

Je hebt een diploma op zak en wordt geacht om op zoek te gaan naar een job in lijn met je studies. Toch zijn er starters die al vrij snel een volledige carrièreswitch doen. Diploma in de kast en hun hart achterna.  Zo ook Maxime Staudt, verzorger van wilde dieren in Zuid-Afrika.

Atypische loopbanen (3): Maxime - “Je leeft maar één keer”

Maxime Staudt studeerde af als Master Rechten en ManaMa Notariaat. Een job vinden, liep niet van een leien dakje. Daarop besloot ze te reizen. Ze kwam tijdens haar reizen terecht op Cheetah Experience in Zuid-Afrika waar ze vrijwilligerswerk deed. Intussen is ze er fulltime aan de slag.

 

“Ik kon niet blijven reizen, want jammer genoeg wachtte het echte leven in België op mij. Dus ik ging naar huis en begon een job in de advocatuur. Na een aantal maanden begon ik meer en meer na te denken of ik wel juist bezig was. Ik had een plaats gevonden waar ik op en top gelukkig was, maar in de plaats van dit na te jagen, sleepte ik mijzelf elke dag naar mijn bureau. Ik had dit overweldigend gevoel dat zei “je leeft maar  één keer, is dit echt hoe je je tijd wilt verslijten?”. Op dat moment heb ik Riana, de oprichter van Cheetah Experience, gecontacteerd en gevraagd of ik er een job kon krijgen. En dan is alles heel snel gegaan. Ik heb een job aangeboden gekregen, ontslag genomen, mijn opzegperiode van drie maanden gedaan en daarna vertrokken”, vertelt de 27-jarige vol enthousiasme.
 

Maxime werkt de hele dag met dieren. “Ik besef hoeveel geluk ik heb, telkens als ik 5 minuutjes ‘animal time’ heb. De job heeft bijzonder veel leuke aspecten, maar is zeer opslorpend. De staff heeft geen leven buiten de farm. Wij werken 24/7 met zeer weinig vrije dagen. Werkdagen van 15 uur zijn hier zeker geen uitzondering. Maar we doen dat allemaal met plezier omdat we de dieren zo graag zien”, gaat ze verder.
 

Wanneer Maxime haar omgeving vertelde dat ze vertrok, waren velen niet verbaasd. “Sommigen begrepen niet hoe ik een carrière in de advocatuur zomaar zou weggooien, maar de meesten reageerden positief. De afstand is wat mijn vertrek moeilijk maakte voor velen, zeker omdat ik veel van mijn vrienden bijna dagelijks zag. Om dan plots aan de andere kant van de wereld te zitten, was zowel voor mij als voor hen niet gemakkelijk”, legt ze uit. Maar Maxime ging haar droom achterna en heeft hier geen moment spijt van. “Ik sta elke dag op en sta te trappelen om naar het werk te gaan. Hoeveel mensen kunnen dat zeggen?  Ja, ik heb soms heimwee en ik mis mijn familie en vrienden enorm, maar ik doe tegelijkertijd iets wat mij zo gelukkig maakt.” 
 

De jonge vrouw is zeer tevreden met hoe het nu gelopen is. “Ik zou mijn studies ook nog opnieuw doen. Ik heb er veel geleerd, op verschillende vlakken. En mijn diploma neemt niemand mij nog af, dus ik heb altijd iets om op terug te vallen. Al betwijfel ik of ik het ooit nog zal gebruiken. Ik geniet er veel te veel van om met de dieren te werken en buiten te zijn. Een bureaujob zit er niet meer in voor mij, vrees ik. Maar je weet natuurlijk nooit…”

 

Ze zou ook iedereen aanraden om hun dromen na te jagen. “Je leeft maar één keer. Ik had echt moeite met het volgen van het patroon dat voor mij door anderen was uitgestippeld. Zeker omdat ik wist wat mij wél gelukkig zou maken. De idee om de komende 40 jaar mijzelf naar een bureau te moeten slepen, was voldoende voor mij om deze beslissing te nemen. Wil je echt iets doen omdat het moet, terwijl je iets kan doen dat je enorm gelukkig zou maken? Tijd is zo kostbaar en ik denk dat velen dat niet inzien”, besluit ze.

Vrijdag 24 Mei 2019 om 14:30

Mieke Vercruijsse

// //
// // //
// // // //