Professioneel scoren met een nep attitude

Een mens kan altijd wel wat extra drama gebruiken in z'n professionele leven. Het geeft je meer gewicht, er ontstaat een heus aura rond jouw persoontje en mensen zullen je spontaan met meer egards gaan behandelen. "It's better to be a fake somebody, than a real nobody.", liet het personage Tom Ripley zich ooit immers al ontvallen in de film 'The talented Mr. Ripley'.

Professioneel scoren met een nep attitude

Uitslovers

We zijn er van overtuigd dat bij hetgeen je hiervoor hebt gelezen je in het beste geval de wenkbrauwen hebt gefronst en in het slechtste geval een geïrriteerd gevoel hebt overgehouden. Het was dan ook een beetje een boutade om je te prikkelen. Er is echter nooit rook zonder vuur. Al eens rondgekeken op kantoor naar het gedrag van je collega's? De kans dat je nu een aha-ervaring krijgt, is gelijk een stuk groter. Uiteraard willen we ook niet beweren dat al jouw collega's een stel uitslovers zijn maar je zal toch niet kunnen ontkennen dat er een aantal tussen zitten die een uitgebreide, vaak subtiele, trukendoos achter de hand lijken te houden om steeds weer de aandacht naar zich toe te trekken.

 

Wandelende smiley

Ondanks het feit dat je collega's er nooit met een woord over reppen, willen ze wel degelijk het verschil maken. Vaak verschijnen ze altijd als vroegste op kantoor terwijl ze thuis mogelijk hele dagen in de sofa doorbrengen. Ook hoor je ze nooit klagen en zijn het doorgaans enorme positivo's - wandelende smileys - terwijl je op bedrijfsfeestjes waar je hun partner ontmoet net het tegengestelde verneemt over hun gedrag in huiselijke kring. Op kantoor hebben ze doorgaans ook een hoge mate van visibiliteit, ofwel auditief ofwel visueel. Op vergaderingen hebben ze altijd het hoge woord en als ze werk verzetten dan moet gelijk iedereen dat geweten hebben middels e-mails waarbij het halve bedrijf in kopie staat.

 

Onbewust bewust

Begint het te kriebelen wanneer je dit leest? Weet dan dat er voor dit alles een verklaring is. Vaak is het fake gedrag bewust maar even vaak is het onbewust, gewoon een gevolg van het maatschappelijke kader waarbinnen we fungeren. Naast de overduidelijke 'gedreven en ambitieus'- stereotypes waar je op kantoor mee wordt geconfronteerd bestaan er ook andere onbewuste gedragingen. In functie van die gedragingen gaan we op kantoor minder of meer succes boeken. Hoe verklaar je anders dat bijvoorbeeld een leraar in een klaslokaal schijnbaar een heel ander persoon is dan wanneer hij 's avonds met wat vrienden in de stamkroeg doorzakt? Of wat met de tv-presentatrice die netjes gekapt en gekleed met een perfect taalgebruik televisieprogramma's aankondigt en wat later in motorpak op een Harley-Davidson over het asfalt scheurt?

 

Soul searching

De vraag die blijft: hoe echt ben jij dan wel op kantoor? In tijden waar iedereen het heeft over echtheid en authenticiteit is wat soul searching bij jezelf absoluut aan te raden. Gegarandeerd dat ook jij trekjes hebt die niet altijd te rangschikken vallen onder pure authenticiteit. Ook jij gaat immers - bewust of onbewust - bepaalde gedragingen van sociaal gelijkgestemden (favoriete collega's, jouw vader en moeder, vrienden,...) gaan imiteren en dat levert je een bepaalde sociale status op. Maak je daarover geen zorgen: zelfs wanneer je onder de douche staat, doe je dat op een manier zoal je dat van je ouders hebt geleerd of op televisie hebt gezien of... Sterker nog: Bestaat er wel zoiets als zelf-identiteit zonder dat je die kan losmaken van een sociologische en/of maatschappelijke en culturele context waarin jezelf maar ook de mensen die je omringen zijn opgegroeid en leven, jouw collega's incluis? Gegarandeerd dan je voortaan toch met andere ogen naar die fake collega's (en jezelf) zal kijken, toch? 

Dinsdag 22 Oktober 2013 om 11:27

Pascal Dewulf