Slaag jij voor de selectietesten van Google?

Als je aan honderd starters vraagt voor welk bedrijf ze in hun stoutste dromen liefst zouden werken, dan staat Google gegarandeerd in de top drie. Vandaar ook dat de internetgigant zich kan permitteren om zijn sollicitanten grondig op de rooster te leggen. Of die gekke vragen ook zo zinvol zijn… ?

Slaag jij voor de selectietesten van Google?

De sollicitatieprocedures bij Google zijn zo berucht dat er hele boeken over worden volgeschreven, zoals het onderhoudende 'Ben jij slim genoeg om voor Google te werken?' van William Poundstone. De auteur geeft een hele reeks voorbeelden van breinbrekers die gebruikt worden als selectievragen bij het machtigste internetbedrijf van de wereld.

 

"Je bent een euro-muntstuk. Hoe ontsnap je uit een blender?"

Voor gewone stervelingen zijn die vragen dikwijls vrij ontmoedigend. Of weet jij het juiste antwoord op vragen in dit genre: ‘Door een fout gelopen experiment word je verkleind tot het formaat van een euro-muntstuk en door een nog jammerlijker misverstand sta je op de bodem van een blender. Je hebt één minuut de tijd om uit de keukenmachine te ontsnappen voor je vermorzeld wordt door het vlijmscherpe mes. Wat doe je?’ We besparen je de fysica voor gevorderden, maar het mag duidelijk zijn dat je géén tijd hebt om een lasso te maken van reepjes onderbroek. De juiste oplossing komt er - naar verluidt - op neer dat je simpelweg uit de blender springt. En uiteraard hoort daar een duidelijke redenering bij: je spierkracht neemt af met de omvang van je lichaam, maar dat doet je gewicht ook (en wel in dezelfde mate). Conclusie: je miniatuurversie kan grosso modo even hoog springen als jijzelf. Als we redeneren dat een gemiddelde mens ongeveer 75 centimeter hoog kan springen, raak je met gemak uit een gewone blender.

 

Herleid het probleem tot de essentie

Moraal van het verhaal is dat de hersenen van de meeste kandidaten al op tilt springen terwijl de vraag wordt gesteld, omdat de beschreven situatie zo compleet onrealistisch is. Google is dus op zoek naar witte raven die erin slagen om het probleem in een mum van tijd te herleiden tot zijn naakte essentie. In dit geval: hoe hoog kan een minimens eigenlijk springen?

 

Wat Google eigenlijk wil

Dit soort raadselachtige vragen wordt tegenwoordig door heel wat firma’s gebruikt, gewoon omdat zij in moeilijke economische tijden de touwtjes in handen hebben. En dus kan het bedrijf zelf bepalen welke werknemers het graag in zijn bedrijf ziet werken. Voor Google luidt het antwoord: extraverte, sociale software-engineers. En omdat het cliché over de wereldvreemde computernerd tot op zekere hoogte klopt, zijn die uitzonderingen op de regel moeilijk te vinden. Bovendien kicken ze in het Googleplex op mensen met doorzettingsvermogen, en dus is er extra interesse in mensen die een zekere weerstand hebben overwonnen om hun doel te bereiken. Vandaar dat er bijvoorbeeld bijna 50 procent vrouwen bij de zoekgigant werken, terwijl er maar heel weinig meisjes afstuderen als software-engineer.    

 

Gratis vlucht naar Californië

Sollicitanten die een eerste schifting overleven, krijgen daarom een gratis vlucht naar het hoofdkwartier van Google. Daar spreken ze in één dag met vijf verschillende rekruteerders, die zelf ook zorgvuldig zijn geselecteerd op hun uiteenlopende achtergrond. De nadruk bij de vijf gesprekken ligt op praktijkgerichte proefopdrachten, en zeker niet (meer) op breinbrekers.  Elke vragensteller levert een rapport af met een cijfer van 1 tot 4 af (1 betekent: niet aanwerven, 2 betekent: ik denk niet dat we deze kandidaat moeten aannemen, maar ik kan overtuigd worden van het tegendeel, enzovoort). Die scores worden samengevoegd met ‘Het Pakket’, een dossier van een vijftigtal pagina’s met alle objectieve info die er over de sollicitant kan worden gevonden (tot en met hun cijfers op de lagere school). Een aanwervingscommissie waar de vragenstellers geen deel van uitmaken, geeft op basis van al die info een positief of negatief advies, waarna opperhoofd Larry Page hoogstpersoonlijk de knoop doorhakt.    Ingewikkeld? Dat klopt, maar de procedure blijkt een stuk succesvoller dan een wetenschappelijke verantwoorde vragenlijst die Google in zijn begindagen liet ontwikkelen om creatieve computerspecialisten op te sporen. 

Donderdag 12 Februari 2015 om 9:7

Manu Sinjan