Sorry baas, ik ben een sloddervos (en ik ben er trots op)

Ben je een rotslechte medewerker omdat je een slordige werkplek hebt? Zeker niet, zolang je zelf maar orde vindt in de chaos. Hoe je je werkplek organiseert, vertelt trouwens meer over jezelf dan je zou vermoeden. In welk type sloddervos herken jij jou?

Sorry baas, ik ben een sloddervos (en ik ben er trots op)

1. De cijfervreter

Er zijn van die collega's wiens werkplek altijd vol ligt met spreadsheets, feiten, cijfers en andere data die ze analyseren. Dat zijn meestal mensen die in hun hoofd (en dus niet altijd zichtbaar op hun werkplek) duidelijke objectieven voor ogen hebben die ze uitzetten voor zichzelf of voor hun team. Vaker dan andere collega's zijn ze gefixeerd op het behalen van specifieke, meetbare resultaten of verbeteringen.

 

2. De empathicus

En dan heb je van die collega's wiens werkplek vol met persoonlijke spullen staat: een ingelijste foto, een knuffelbeertje hier, een kindertekening daar en wat nog meer. Vaak zijn het de meest aardige collega's die je kan hebben. Ze bezitten een hoge mate van luisterbereidheid, hebben doorgaans een hoog EQ, een sterk empathisch vermogen en zijn doorgewinterde teamplayers. Ze worden aangestuurd door emoties, minder door rationaliteit en zoeken steevast naar harmonie in het team. Al die persoonlijke prullaria op hun bureau vormen voor hen daarenboven ook een soort van sociale snack. Even kijken naar de foto van de kinderen tijdens de werkdag geeft hen nieuwe energie. Wanneer je dit soort mensen bijvoorbeeld samen zet met pakweg een number cruncher ontstaat niet zelden een dream team. Het is allemaal een kwestie van het juiste evenwicht te vinden op de werkvloer, zo veel is duidelijk.

 

3. De multitasker

En dan heb je diegenen wiens werkplek er uitziet alsof er zonet een ramkraak heeft plaatsgevonden. Kattebelletjes, een inderhaast achtergelaten sandwich van de lunch (soms van de dag ervoor), een aftandse koffiebeker, een stapel papieren (die ooit mogelijk samen een dossier vormden), vergeelde post-it's op de rand van hun computerscherm, een uitgelopen pen,... Voor buitenstaanders lijkt het een zootje van jewelste, maar de man of vrouw in kwestie kan er perfect in functioneren. Ze proberen zo veel mogelijk dingen tegelijkertijd af te handelen (en dat blijkt doorgaans ook te lukken) maar vaak lijkt die gezellige wanorde de vorm aan te nemen van een barricade waarmee ze zich afschermen van hun collega's, een soort van kunstmatige barrière die de synergie in de weg gaat zitten. 

Maandag 9 September 2013 om 19:48

Pascal Dewulf