Atypische loopbanen (2): Elsemieke - “We denken allemaal nog te veel in diploma’s”

Je hebt een diploma op zak en wordt geacht om op zoek te gaan naar een job in lijn met je studies. Toch zijn er starters die al vrij snel een volledige carrièreswitch doen. Diploma in de kast en hun hart achterna.  Zo ook Elsemieke De Troy, regiocoördinator Toerisme Pajottenland & Zennevallei.

Atypische loopbanen (2): Elsemieke - “We denken allemaal nog te veel in diploma’s”

26 jaar, een diploma van bachelor in de orthopedagogie en een master in sociaal werk en sociaal beleid op zak en aan de slag als regiocoördinator bij Toerisme Pajottenland & Zennevallei vzw. De creatieve duizendpoot Elsemieke De Troy houdt van afwisseling en denkt niet na over waar ze binnen vijf jaar staat op de arbeidsmarkt. “Ik hou van afwisseling, zit nog vol ideeën, dus ik zie wel wat het leven brengt”, steekt ze van wal. En die ideeën zijn vooral creatief. “Ik droom er al lang van om een boek te schrijven en als ik samen ben met mijn zus, dan fantaseren we om samen een winkeltje te starten”, lacht ze.

 

De sociale sector

Zowel de studies als de jobs van Elsemieke berusten eerder op toeval. “Toen ik het secundair had afgerond, wist ik echt niet wat ik wilde verder studeren. Ik had humane wetenschappen gedaan, dus was een studie in de sociale richting vrij vanzelfsprekend. Ik heb dan maar de lijst met studies genomen en afgevinkt. Mijn masterstudie was eigenlijk nog zotter. Daar heb ik kaarten getrokken. Daarin stond dat ik het aan mijn omgeving moest vragen en dat heb ik dan maar gedaan…”, legt Elsemieke uit.
 

Spijt van haar studies heeft ze niet. “Orthopedagogie vond ik enorm leuk omdat er ook veel aandacht voor de praktijk was. Ik werd er soms weggehaald uit mijn comfortzone en dat vond ik wel boeiend. Mijn masterstudies aan de KU Leuven vond ik wel zwaar; daar heb ik echt afgezien.” Nu Elsemieke al wat jobervaring heeft, zou ze toch een andere studie kiezen. “Ik denk dat ik voor communicatie zou gaan of iets grafisch”, vertelt ze.

 

Werkervaring

Ik ben eerst aan de slag gegaan bij De Okkernoot, een tehuis voor personen met een autismespectrumstoornis. Ik werkte er als opvoeder-begeleider. Ze waren dringend op zoek naar een begeleider, dus wilde ik hen wel uit de nood helpen. Ik heb daar onmiddellijk gezegd dat dit zeker niet mijn droomjob is”, gaat Elsemieke verder.
 

De jonge vrouw genoot wel enorm van de liefde die ze kreeg van de bewoners, maar na acht maanden hield ze het er voor bekeken en kwam ze terecht op de hoofdzetel van de vakbond ACV. “Ik was er coördinator ‘bijblijven’, een dienst die werkzoekenden en werkenden naar een opleiding of job begeleidt.  Een leuke job met veel verantwoordelijkheid, maar niet helemaal mijn ding. Het pendelen van Halle naar Brussel vond ik ook maar niets”, verklaart ze. Toen Elsemieke de vacature voor regiocoördinator zag, werd ze erdoor aangesproken. “Ik wist niet goed of dit een job voor mij was, maar ging ervan uit dat de mensen in de jury hier perfect konden over oordelen”, lacht ze. Ze kreeg de job en werkt er nu al negen maanden enthousiast.

 

Stel vragen tijdens sollicitatie

Ik heb nog wel wat tips voor starters. Het belangrijkste is dat ik vind dat starters niet in een job moeten blijven zitten die hen niet aanstaat. Zeker niet voor het geld, want levenskwaliteit is zoveel meer waard. Ik denk dat we allemaal nog te veel in diploma’s denken in de plaats van in competenties en volgens mij zijn die competenties nochtans essentieel. Een andere belangrijke tip is dat wie solliciteert zelf veel vragen moet stellen tijdens het gesprek. De meesten doen dat niet en willen zichzelf zo goed mogelijk verkopen, maar ik vind dat de werkgever zichzelf ook moet verkopen aan jou en je zoveel mogelijk moet vertellen wat de job inhoudt. Bij het ACV bijvoorbeeld had ik pas na een week écht door dat ik een team van 16 mensen over heel Vlaanderen te leiden had…”, besluit ze met een knipoog.

Woensdag 15 Mei 2019 om 13:0

Mieke Vercruijsse/foto Luc Gordts

// //
// // //
// // // //